پنج گام برای آموزش خودتنظیمی عاطفی

خیلی اوقات کودکان این کنترل احساسات را از طریق نظم مشترک بین خودشان و کسانی که از آنها نگهداری می‌کنند یاد می‌گیرند. نشان دادن این کنترل احساسات به آنها  بسیار مهم است و تاحد زیادی اطرافیان کودک که به راهنمائی و تشویق آنها می پردازند به ایجاد این کنترل احساسات کمک می نمایند. بعضی اوقات این تشویق اتفاق نمی افتد و کودک نیازمند پشتیبانی بیشتر می شود.

 دانش اموز چه باید بکند تا احساساتش را کنترل کند؟

این کنتر ل احساسات یا تنظیم عاطفی تنها یک مهارت نیست بلکه بیشتر مجموعه ای از مهارت هاست که یک بچه باید بگونه ای متوالی بیاموزد.

بسیاری از دانش آموزانی که با آنها کار می کنید و به کمک در کنترل احساسات نیاز دارند، نیازمند آموزش تمام مهارتها نیستند.

موقعی که درباره یک یا گروهی از دانش آموزان فکر می کنید به مهارتهای آنها هم بیندیشید و با آنها برای تقویت مهارتهای لازم کار کنید.

1- درک احساسات گوناگون

برای تغییر این متن بر روی دکمه ویرایش کلیک کنید. لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گراف

لازم است که دانش آموزان احساسات مختلف را درک کنند. احساسات راحت نسبت به ناراحت چه هستند؟

آیا می توانیم همزمان بیش از یک احساس داشته باشیم؟ چه کلماتی برای احساسات استفاده می کنیم؟

آیا احساسات گوناگون وجود دارند ؟ تمام اینها مواردی هستند که دانش آموزان برای درک احساسات لازم است متوجه بشوند.

کتاب ها از آسان ترین راه های آموزش این موضوع هستند. مراکز هم راه خوبی برای تشویق دانش آموزان به ازدیاد دانش آنها در مورد احساسات هستند

2- تشخیص احساسات در خود

 

زمانی که دانش آموزان مفهوم احساسات را درک می کنند لازم است که احساسات خودشان را تشخیص دهند.

دانش آموزان اگر ندانند چه چیزی را تجربه می کنند، نمی توانند احساسات خود را کنترل کنند. شاید بهترین راه کمک به دانش آموزان در این زمینه الگوبرداری و انعکاس است. آنها غالبا می شنوند که ما احساسات خود را بیان می کنیم و در بیشتر طول  روز  احساسات دیگران را منعکس می کنیم.

مضافا برای دانش آموزان مهم است که علائم بدن خود را وقتی که ابراز احساسات می کنند، تشخیص دهند.

3- احساسات شان را بپذیرید

دانش آموزان به دلایل مختلف ممکن است تصور نکنند که احساساتشان کاملا خوب است.

امکان دارد که در خانه هایشان صحبتی از احساسات نشود و  فکر کنند که احساسات خوب یا بد هستند. یا امکان دارد که اشتباها نگرانی و خشم خود را  با مواقعی که دچار دردسر و مشکل شدند یا احساس عدم کنترل دارند مرتبط کنند، از این رو راحت نیستند که احساسات خود را بپذیرند. گونه ای که ما بزرگترها در مدرسه با داش آموزان درباره احساساتمان صحبت می کنیم نقش بزرگی در موضوع احساسات دارد.

بویژه افزودن عبارت ” مانعی ندارد یا اشکالی ندارد” یک راه تسهیل در صحبت درباره احساسات است. توضیح دلیل احساسات و گفتن اینکه چگونه ترس ما را مصون می دارد و خشم کمک می کند بفهمیم که اشکال وجود دارد هم راه دیگری است.

اگر برای دانش آموزان درک احساساتشان سخت باشد یا درباره کمبود کنترل احساساتشان احساس شرمندگی کنند بسیار موثر است کمکشان کنیم که درک کنند که منظور مفهوم ذهنی و تنوع احساساتشان چیست.

4- بیان احساساتشان

 

 

بعضی اوقات تنها بیان یا نشان دادن یک احساس به کنترل آن کمک میکند. یک راه کمک به دانش آموزان در این کار از طریق استفاده از جملاتی است که با “من ” شروع می شوند. یک راه دیگر استفاده از سوالهای مشخص شده با رنگ یا شماره از یک بازی است که شاگردان می توانند اشاره کنند که در چه زمانی احساسات داشتند یا دارند.

5- استفاده از مهارت های کنترل یا سازش

مهارت کنار آمدن و سازش بسیار مهم است و باید کمی این مسئله را تجزیه کنیم زیرا این مرحله گام های زیادی دارد.

1- دانش آموزان می آموزند و درک می کنند چگونه  ازمهارت های تنظیم مختلف یا سازش استفاده کنند یا انجام دهند. 

– تمرین کاربردی مهارتها

3- تصمیم اینکه کدامیک به نظرشان سودمند است.

4- دانش آموزان در واقع این مهارتها یا ابزار را وقتی از نظر احساسی از کنترل خارج اند استفاده می کنند .

می تواند مفید باشد که یک به یک، کمکشان کنیم تا برای کنترل احساساتشان یک طرحی داشته باشند. بسته به دانش آموزان، شاید لازم باشد چند راه به ایشان یاد بدهید مانند صحبت با خود، یا استفاده از توپ برای کاهش استرس، ولی ممکن است بهتر باشد که بازی سازش و کنترل برای تمرین چند مهارت همزمان انجام شود.

ترجمه: فاطمه هرندی زاده دانشجوی کارشناسی مشاوره دانشگاه آزاد خمینی شهر

دیدگاهتان را بنویسید